|
TEKNİĞE
GİRİŞ
Temel
Kameralar özellikle SLR nasıl çalışıyor, diyafram ve
enstantane hızı nedir resmi beraber nasıl etkiler.
Ancak diyafram ve enstantane hızı
anlaşıldıktan sonra fotoğrafçılığın daha ilgi çekici
yerlerine geçmek mümkün.
Diyafram
Işığın girip, filmin ışığa tutulduğu
açıklığın çapıdır. Lensin diyaframnın değiştirilmesi
durumunda resimde derin etkiler yaratılır. Kamerada
f-stop ile tanımlanmıştır. Kameradan kameraya değişmekle
beraber, genel duruşlar f2, f2.8, f4, f5.6, f8, f11,
f16, ve f22dir. Numara küçüldükçe çap artar. F2 geniş
olduğu için f4den daha fazla ışık alır. Aralarında düzgün
matematiksel tam iki katlık bir fark vardır. Diyelim
ki kamera f8 istiyor. Eğer siz manuel olarak f11 ayarlarsanız
filmi yarı yarıya az ışığa tutarsınız. Ve f5.6 olarak
ayarlarsanız iki kat ışığa tutmuşsunuz demektir. İki
duruş arasında ışığı 4 kat, üç duruş arasında 8 kat
değiştiriyorsunuz demektir.
Alanın derinliği de diğer önemli
konudur. Çap arttıkça alan derinliği ya da odaktaki
uzaklık azalır. Örneğin eğer f8 ile 4 metre odak uzaklıktaysanız,
f4 ile 2 metre olacaktır. Bunları avantajınıza göre
kullanabilirsiniz.
Enstantane hızı
Fotoğrafı çektiğinizde enstantanenin
ne kadar açık kalacağı dolayısıyla filmin ne kadar süreyle
ışık alacağıdır.. Genellikle 1 saniye ile saniyenin
1/1000 arasında değer alır. İki nedenle önemlidir. Birincisi,
diyafram kontrolü için, ikincisi, stil olarak bunu fotoğraflarınızda
kullanabilirsiniz.
Süre uzadıkça, filme daha çok ışık gelir. Bu daha sezgiseldir.
Diyafram ile aynı mantıkta işler. 2 kat olarak. 1/125
1/250 den iki kat, 1/500 den 4 kat fazla ışık alır demektir.
Birarada Kullanım
Eğer bu iki değişkeni bir arada
kullanmaya kalkarsanız bir çarpan çıkar. İki değişken
de ışığı 2 faktörle
değiştiriyordu. Diyelim ki;
kamera durumu okuyor ve kendini f8de 1/125 olarak kuruyor.
Bu doğru ölçüm. F11 olarak ayarlarsak ne olur? Görüntü
yarısı kadar ışık alır, ve resim underexposed olur.
Fakat biz bunu enstantane hızını 1/60 olarak ayarlayarak
değiştirebiliriz. Çapı küçültüp, ışığa tutma süresini
arttırarak aynı yerde kalırız.
Tabloyu incelersek;
| f-stop |
f22
|
f16
|
f11
|
f8
|
f5.6
|
f4
|
f2.8
|
| enstantane
hızı |
1/15
|
1/30
|
1/60
|
1/125
|
1/250
|
1/500
|
1/1000
|
Merkez sütun önerilen pozu verir.Bununla
beraber, yukarıdaki kombinasyonlardan herhangi birini
kullanıp filmi doğru ışığa tutabilirsiniz, çünkü her
aşağı duruş daha uzun bir enstantane hızı ile biraradadır
böylece genel ışık durumu değişmez. O zaman neden farklı
değerlerimiz var?
Diyaframın alan derinliği konusuna
dönelim. Bunu değiştirmek isteyebileceğiniz durumlar
olabilir. Kalabalıkta bir kişiyi odaklamak istiyor olabilirsiniz.
Ya da maksimum odaklama istiyorsunuzdur. Bu durumlarda
diyaframla oynamak gerekecektir. Tersine belli bir enstantane
hızı kullanmak isteyebilirsiniz. Işık azlığı, çokluğu,
hareketi yüksek hızda durdurma isteği ya da yavaş hızda
gösterme tercihi gibi nedenleriniz olabilir. Daha bir
çok nedenden her iki fonksiyonu birlikte değiştirmek
isteyebilirsiniz. Bu size kamera ile esneklik kazandıracaktır.
Kompozisyon
Fotoğrafçılık dinamik bir sanat biçimi. Herkes için
değişik tanımları var "iyi bir fotoğraf" ın. Ama yine
de bazı kurallar var ki kullanırsanız daha iyi sonuçlar
elde edebilirsiniz.
Temel Kompozisyon
Resimlerinizi nasıl kompoze ettiğinize bağlı olarak
iyi sonuçlara ulaşırsınız. Sadece pratikle geliştirebileceğiniz
ip uçları yeterlidir. Başlangıçta bu teknikleri düşünerek
hareket etmek gereklidir. Ama zaten zamanla bunlar içselleşecektir.
Bunlar temel fotoğrafçılık kuralları olarak adlandırılsalar
da kanun değiller.
--Dikkat dağıtan ögelerin atılması
Kamera, beyni ile beraber çalışan
bir insan gözü gibi değil ve sadece ilgilendiklerine
odaklanamıyor. Tersine vizöre giren herşeyi yakalıyor.
Bu yüzden fotoğrafçının kameranın gördüğünü görmeyi
öğrenmesi gerekli. Kompozisyon yaparken vizörderı tarayıp,
rahatsız edici ve hoş olmayan şeyleri görmeye çalışmak
ve bunlardan kurtulmanın bir yolunu bulmak gerek. Görüntüye
katkısı yoksa kurtulmak en doğru yol.
--Fon ve ön plan
Fotoğrafa ciddi katkıları da olabilen
ya da etkisini yok edebilen unsurlardır. En genel kural,
her ikisini de olabildiğince basit tutmaktır. Örneğin
bir peyzaj çalışılırken ön planın insanlar, çöpler vs
ile karışmaması önemlidir. Tabii eğer bu sizin tercihiniz
değilse. Portrelerde fon bir hava katsa da rahatsız
edici olmamalıdır. Burada karar verici sizsiniz.
--2/3 Kuralı
Uygulamada en önemli kurallardan
biridir. Kuralın önerisi, resmi ilgi çekici ve farklı
kılmak için konunun off center yapılmasıdır. Önce vizörden
bakıyoruz. Sonra kafamızda görüntüde 4 çizgi oluşturuyoruz:
aşağı yönde 1/3 ve 2/3 te 2 yatay, karşı yönde 2 dikey
çizgi. Şimdi çizgilerin kesiştiği 4 noktaya bakıyoruz,
aynı anda orta karenin köşeleri bunlar. Kritik noktalar.
Yapmanız gereken konuyu bu dördünden birine yerleştirmek.
Hangisi olduğu sizin kararınız.
--Çizgiler
Fotoğrafçılıkta en zor yakalanan olgu çizgilerdir. Daha
canlı ve güzel fotoğraflar elde etmenizi sağlar. Çizgiler
bakanın ilgisini asıl unsurlara çekmeye yarar. Net ya
da dolaylı olarak belirten çizgiler kullanabilirsiniz.
Net olanlar demiryolu, sokak, elektrik direği gibi gerçekten
görülebilir olanlardır. Çok sezgisel kullanılırlar.
Dolaylı olarak kullanılanlar resimde bir ima aracıdırlar.
Direk göremezsiniz fakat oradadırlar. Baskı merkezindeki
bir çalı gölgesi gibi. Öğrenilecek birşey değildir.
Kendiliğinden oluşur.
--Kadrajlama
Çok kullanılmadığında güzellikler
katabilir resme. Resimdeki ögeleri alıp konunun etrafını
sarmak ve bir çerçeve yapmak demektir. Bunu yapmak için
sayısız yol var ama herkes kendi yolunu yaratır zamanla.
Örneğin eski bir pencereden çekerek ya da foilage ile
yapılabilir.
|