Sen büyü, ben bekliyorum...

Nefesim kesildi bir an, sonra gözümden yaşlar geldi acıdan, nefessizlikten... “Ölüyor muyum acaba” dedim ve o anda ilk seni düşündüm...

                                                        ********

Beklenmemek ne hayal kırıklığıdır...

Beklenildiğini düşünürsün ve bazen bilerek gecikirsin. Gittiğinde orada olacaktır nasılsa, geciksen de oradadır. Ya değilse? Hele ki, sen onun orada olduğundan emin olduğun bir zamanda orada değilse, beklememişse...

                                                        ********

Bekleyememek ne hayal kırıklığıdır asıl...

Sonsuza bekleyeceğini düşünürsün, istediği kadar gecikse de... O geldiğinde orada olacaksındır. O gelecektir kesin... Ama senin sonsuza vaktin var mıdır?

                                                        ********

Beklenmemeyi bilirim, beklemeyi de. Sen büyümene devam et, ben buralarda bekliyorum, bekleyeceğim... Emin ol, sonsuza...

(Geçirdiğim rahatsızlık sırasında ve sonrasında arayan, mesaj atan, meraklanan herkese çok teşekkür ediyorum. Hepiniz iyi ki varsınız.)