Suskunlar - 5. Bölüm

Birine güvenmeli insan... Ama kime güveneceğini iyi düşünmeli...

Sait artık Ecevit'e güveniyor. Ama her şeyini anlatacak kadar değil. Ecevit yine de öğrenecek. Çünkü Sait'i uzun yıllar hapiste tutmak için çok daha fazlasına ihtiyacı var. Fakat öğrendiğine pişman olacak. Duydukları onu ve diğerlerini dehşete düşürecek.

Ecevit elindekileri kullanmak için şimdi hiç kaldıramayacağı bir şey yapmak zorunda. Ondan sonra başını kime yaslayacak? Ahu Ecevit'e son sözünü söyledi. Ecevit'in yanında olması şimdi tek bir şeye bağlı.

Gurur kendine her zamankinden çok güveniyor. Çünkü artık sadece ipucu değil, bir de şahidi var.

Birbirlerinden başka tutunacak şeyi olmayan, dört küçük çocuğun hikayesi bu. Dört arkadaş. Dört kardeşten öte. Büyümeleri yıllar sürecek sandılar. Ama bazı çocuklar. Tek bir günde büyür. Basit, masum, tek bir hata yaptılar. Ve çocukluklarına veda ettiler. O günden sonra bir söz verdiler birbirlerine. Sustular. Ve dağıldılar şehrin dört bir yanına. Ama içlerinden biri tutmadı sözünü. Yıllar sonra bir araya topladı hepsini. Başladığı işi bitirmeleri için... Şimdi her biri bambaşka bir adam. Biri gözü kara bir serseri. Biri başarılı bir kanun adamı. Biri hiç büyümemiş, kocaman kalpli bir çocukadam. Biri de sözü ilk bozan. Şehrin dört bir yanından esen dört rüzgar gibi çıktılar bir yola. Arkalarında paylaşılamayan bir aşk, önlerinde sorulacak bir hesap, tek silahlarıysa girdiği her savaştan galip çıkan dostluklarıydı. Onlar yıllarca sustular. Şimdi konuşma zamanı...